Evlerinin önü betondan arme,
Selâmımı söyleyin sevgili yare
Bakışları yaktı beni kül etti,
Aşkıyla tutuştum oldum avare.
Hiç aklIma gelmezdi onu seveceğim,
Kader bu işte, zavallı biçareyim.
Şu anda emretsin ki bana,
Aşkı için can vereyim, öleyim.
Fakat, bu kadersiz acı bir aşk.
Bir ses isitiyorum arkamdan; “hey bana bak”
Azrailin sesidir bu bakmaya kalmıyor ki;
Ölümün yakın diyor, geçti artık yaşamak.
YIKINTI
Şiir Kitabı
Hazan Yayınları
Polatlı 1970