“Dairenin çevresini öğrenirken,
Aşkı öğrendim.”
Bir mevsim hatırlatıyor bana anılar,
Öylesine tez geçmişti bana o yıllar
Güvercinim gözüme baktığı zamanlar
Başlardı kalbimde hissi ağrılar.
Unuturmuyum ben hiç o günleri,
Saçlarının rengi nasıldı?
Siyah değil mi?
Gözlerinde ne vardı?
Saadet mi, elem mi?
Alırdım pergelimi elime, başlardık geometri dersine
Tam ders esnasında geriye döner,
Bakardı taa gözümün içine.
Bakışırken bağırırdım bütün sesimle
Çünkü; batmıştır pergelin sivri ucu elime
Kanımla ismini yazardım, sıra üstüne
Aşk bu işte!
Bir türlü doyamadım sevgisine.
YIKINTI
Şiir Kitabı
Hazan Yayınları
Polatlı 1970