İstanbul’a kar yağıyordu.
Sen yoktun görünürlerde
Ve, ben çaresizliğin ortasında
Seni düşünüyordum.
Önümde uzuyor, Galata köprüsü
Ne geleni var, ne gideni.
Issız mı ıssız.
Arkamda o sokağın kadınları
Ağlarlar sessiz sedasız
Bir ağız kokusu beklerler
Çaresiz.
İstanbul’a kar yağıyordu.
Sen yoktun görünürlerde
Ve, ben uzaklardaki gemilerden
Seni bekliyordum.
İşte: Topkapı sarayı, işte Sirkeci
Güneşi beklerler hepsi
Ümitli, ümitli.
Bir ara üşümüşüm.
Isı dediler eksi onyedi
Lâkin; içim artı onyediden de sıcak ;
Seni seveli!
YIKINTI
Şiir Kitabı
Hazan Yayınları
Polatlı 1970