Okul sıralarında
Sempatik bir arkadaşım vardı,
İsmi Veli;
Orhan Veli değildi ama,
O’ndan daha sevimli.
O’nunla tatlı hayaller kurardık;
Bir petrol lâmbasının aydınlattığı odada
Gelecek günlerimizden söz açardık.
Sözde o fabrikatör olacaktı,
Ben tüccar,
O yapacaktı, ben satacaktım.
Özgür olacaktık, alabildiğine
Topluma fiyaka yapacaktık:
Aradan hayli zaman geçti;
Günler, aylar, yıllar
Ve,
Bu geçen zamanı
Süsledi nice hatıralar…
Şimdi,
Arkadaşım Veli
Çivi fabrikasında işçi.
Bense,
Bir tüccarın kölesi,
Arkadaşım Veli
Fabrikatörlük senin,
Tüccarlık benim neyimize
Biz ancak bu kadar olabiliriz
Tüm insanları sever,
Üç-beş kuruş için çile çekeriz.
YIKINTI
Şiir Kitabı
Hazan Yayınları
Polatlı 1970