Harpten yeni çıkmış bir askerin
Yorgunluğu var üzerimde,
İnsanların bitip tükenmek bilmeyen
Kinleriyle yoğrulmuşum.
Bir ağaç kovuğu olmalı şimdi sığınmak için
Kimse görmemeli beni, tanımamalı.
Oysa ağaç kovuğunda değilim şimdi
Gökyüzünün maviliği üzerimdeki
Kalemim müebbet hapse mahkum
Ellerim hürriyete özlemli.
Yazmalıyım,
Bitip tükenmemeli yazdıklarım
Nereden başlamalı, neler yazmalı
Şaşırdım kaldım.
Ben duman dumanım simdi, evinizin üstünde
Yorgun argın çıktım merdivenleri
Bir yazı kapınızda:
“Dön geri, dön geri”
Cebimde tek sigaram kaldı,
Bir de çöpüm yakmak için,
Son kumarımı oynuyorum
Yalnız kalabilirim sonunda.
Güzel bir evimiz, çocuklaramız olacak derdin,
Ama hiç ümit etmediğim bir zamanda,
Bırakıp gidiverdin.
YIKINTI
Şiir Kitabı
Hazan Yayınları
Polatlı 1970